Lieve mam,
Lastig, hè? Döstädning. Bedenken wat je met al die spullen moet doen. Maar ik vind het heel goed dat je erover nadenkt, mam. Want wat zijn spullen nu eigenlijk? Wat betekenen ze? En wat betekenen ze als jij er niet meer bent?
Ik snap best dat het moeilijk is om spullen weg te doen, mam, en dat je daarom zoveel in huis hebt. Ooit was er immers een tijd dat spullen schaars waren, of zelfs nog niet uitgevonden. Als je ze ooit met je welverdiende centen hebt gekocht, waarom zou je ze dan weer wegdoen?
Maar ja, het blijven toch maar spullen. En je kunt ze moeilijk meenemen naar het hiernamaals.
En jij hebt gelijk. Als jij er niet meer bent, zullen we wel veel werk hebben. Al je spullen door, de boel verdelen onder de familie en vrienden, en dan maar hopen dat er geen ruzie komt. Het zal wel wat tijd kosten, ja, maar we doen het met alle liefde.
Ik vind je idee om je spullen alvast wat uit te delen ook heel goed. Door mensen bij je thuis uit te nodigen, creëer je mooie herinneringen. Je zet gezellig een kopje thee, maakt een mooie wandeling en hebt een goed gesprek. Wellicht wil je kleinkind wel die theepot voor op kamers, misschien vindt de buurvrouw het zilver wel heel mooi. En je breit al heel lang niet meer, waarom geef je die mand met garen niet aan je schoondochter, die de prachtigste babymutsjes breidt? Ook zijn er vast heel veel goede doelen die blij zouden zijn met spullen die je toch niet meer gebruikt. Dát is döstädning.
Zo creëer je mooie ervaringen, kun je alles zelf verdelen, maak je anderen blij en geef je iemand een prachtig aandenken aan jezelf. Maar ook niet onbelangrijk: je huis wordt opgeruimder! Dat scheelt jou opruimen, afstoffen, repareren, verplaatsen, enz. Want als je minder spullen hebt die je aandacht vragen, houd je meer energie over voor wat écht belangrijk is in het leven, toch?
Je bent wel oud, mam, maar gelukkig nog fit en gezond. Of ik ook wat wil uitzoeken? Nee hoor, ik wil gewoon nog heel veel mooie wandelingen met je maken. Of misschien wil ik die foto wel, van de kast in de hal, waar we samen op staan. Maar nu nog niet, mama, later pas. Nee, verder hoef ik echt niets. De mooiste herinneringen aan jou bewaar ik in mijn hart. Dat weet je toch?
Wat zeg je ervan? Kopje thee?
Je dochter.
Boekentip: De edele zweedse kunst van het opruimen
De edele Zweedse kunst van het opruimen is een praktische gids over döstädning, het Zweedse gebruik om je te ontdoen van alle onnodige materiële ballast in je laatste levensjaren. Op verrassend vrolijke wijze helpt Margareta Magnusson je te reflecteren op je leven – of dat nou binnenkort op zijn einde loopt of nog bij lange na niet. Ze helpt je inventariseren wat echt belangrijk is, zodat je comfortabel en stressvrij met je bezittingen én je herinneringen om kunt gaan.
Onderstaande link is een affiliatelink.
